post_image

بیماری آرتروز شروعی تدریجی و سیری پیشرونده دارد و سال به سال شدیدتر میشود. اولین علامت آرتروز زانو درد مفصل است. این درد با فعالیت بدنی بدتر شده و با استراحت بهتر میشود. هنگام بیدار شدن از خواب، بیمار احساس میكند مفاصل او سفت شده و پس از ٥ تا ١٠ دقیقه این حالت از بین میرود. با پیشرفت بیماری آرتروز به مرور زمان دامنه حركات مفصل گرفتار كم و كمتر شده و ممكن است مفصل خشك و بیحركت (انگیلوز) شود. البته فیزیوتراپی میتواند این محدودیت حركات را پیشگیری و درمان كند. گاهی مایع در مفصل مبتلا به آرتروز تجمع پیدا میكند.آرتروز ستون فقرات ممكن است به نخاع یا اعصاب نخاعی فشار وارد آورد و مشكلاتی را برای بیمار بوجود آورد.

آرتروز یك بیماری پیشرونده و مزمن است و بهبودی قطعی ندارد، اگر بیمار چاق است توصیه میشود وزن خود را كم كند تا فشار روی زانوها و مفصل لگن كمتر شود. علاوه بر آن كارهای زیادی برای بیمار مبتلا به آرتروز میتوان انجام داد و همكاری بیمار در همه موارد بسیار اهمیت دارد. برای مثال:

  • فیزیوتراپی سبب جلوگیری یا معالجه محدودیت حركتی و تقویت عضلات اطراف مفصل میشود. با تقویت عضلات، مفصل ثبات بیشتری پیدا كرده و مشكلات بیمار كمتر میشود.
  • برای تسكین درد علاوه بر استراحت نسبی، میتوان استامینوفن به مقدار یك تا ٢ قرص، ٣ تا ٤ مرتبه در روز (حداكثر ٨ قرص در روز) مصرف نمود. البته مصرف طولانی مدت استامینوفن عوارض خطرناك كلیوی دارد ولی روی معده اثر بدی ندارد. اگر درد بیمار با استامینوفن بهتر نشد، از آسپرین یا داروهای مشابه آن مانند دیكلوفناك، ایبوپروفن، ایندومتاسین، ناپروكسن و غیره میتوان استفاده كرد. البته این داروها بهتر است تحت نظر پزشك متخصص آرتروز مصرف شود. چرا كه عوارض گوارشی دارند و چنانچه برای مدتهای طولانی و خودسرانه مصرف شوند، میتوانند عوارض كلیوی هم بوجود آورند. چاقی سبب تشدید آرتروز زانوها و لگن میشود.راه رفتن زیاد و بالا و پایین رفتن از پله ها آرتروز زانو و لگن را بدتر میكند.گرم كردن مفصل مبتلا به آرتروز به طور موقت درد آن را كم میكند.آرتروز واكسن ندارد.
منبع: نیک صالحی
Share →