Existing Post Image

فتق یا دررفتگی دیسک گردن:

هرگاه قسمتی از اعضای داخلی بدن از محل خود جابجا شده و خارج شود فتق یا دررفتگی اتفاق افتاده است.. این مهره ها در پشت خود زوائدی دارند که در انتها به هم رسیده و کانالی را تشکیل می دهند که به کانال نخاعی معروف است . نخاع درون این کانال قرار گرفته و بدین ترتیب از فشار و صدمه در امان می ماند. در ازای هر مهره یک جفت شاخه عصبی از نخاع جدا شده و از دو طرف کانال نخاعی خارج می شود. این رشته های عصبی به عضلات اندام ها و دیگر اعضای بدن رفته و ارتباط بین مغز و بدن را ممکن می کنند.

.

پیام هایی که از مغز به سمت بدن ارسال می شود ابتدا از نخاع عبور کرده و سپس از طریق این اعصاب به قسمت های مختلف می رسد.اطلاعات مربوط به نقاط مختلف بدن نیز از همین طریق به مغز می رود.هر مهره بوسیله یک بافت غضروفی به نام دیسک و دو مفصل کوچک در پشت مهره به مهره مجاور خود متصل می شود. این مفاصل و دیسک بین مهره ای از طرفی امکان حرکت را به مهره ها داده و از طرف دیگر دیسک با جذب نیروی وارده به ستون فقرات نقش ضربه گیر را ایفا می کند .

.

دیسک از دو قسمت مرکزی و محیطی تشکیل شده است. هسته مرکزیدیسک از یک بافت ژلاتینی ساخته شده است. قسمت محیطی از رشته های بهم تنیده و مستحکمی تشکیل شده که هسته را احاطه کرده است.

هسته مرکزی نقش اساسی در جذب و خنثی کردن فشارهای وارد به مهره ها را دارد. یکی از عوامل مهم در ایجاد خاصیت ارتجاعی و ضربه گیری هسته مرکزی دیسک، میزان آب آن است. با افزایش سن بتدریج هسته مرکزی آب خود را از دست می دهد و این باعث افزایش احتمال در رفتن دیسک می شود. قسمت محیطی وظیفه نگهداری از قسمت مرکزی را دارد. در اثر عوامل ژنتیکی یا فرسودگی ناشی از کار های سنگین و نامناسب بدنی و یا بدنبال افزایش سن ، پارگی های بسیارظریفی در لایه محیطی دیسک ایجاد می شود و این لایه محافظ استحکام خود را از دست می دهد.

از طرف دیگر دیسک هم بتدریج آب خود را از دست داده که این امر باعث می شود تا خاصیت ارتجاعی آن کم شود. در این صورت اگر فشاری به دیسک وارد شود، هسته مرکزی باانتقال فشار به لایه محیطی باعث تشدید پارگی آن و بیرون زدن هسته مرکزی از آن می شود. به این حالت فتق دیسک گفته می شود که به پارگی دیسک هم معروف است. از آنجا که ریشه های عصبی دست ازکنار دیسک عبور می کنند، قطعه خارج شده از دیسک، ممکن است به آن فشار بیاورد و باعث احساس گزگز، مورمور، بی حسی، خواب رفتگی ودر نهایت درد دست شود. از طرف دیگر فشار دیسک دررفته روی نخاع می تواند باعث آسیب نخاعی و کم شدن قدرت عضلات دست و پا شده که البته خطرناک تر است( اگر چه ممکن است درد کمتری داشته باشد)بنابراین دررفتگی یا فتق دیسک به حالتی گفته می شود که هسته مرکزی دیسک از لایه محیطی بیرون زده باشد.

.

درمان دررفتگی دیسک گردن

بسیاری از بیمارانی که علائم دررفتگی دیسک گردن را دارند حتی بدون درمان خوب می شوند. اما برای کسانی که درد آنها ادامه پیدا می کند درمانهای متعددی وجود دارد. این درمانها به دو گروه تقسیم می شوند . گروه اول شامل درمان های غیر جراحی است . که شامل استراحت، گردن بند طبی، دارو، فیزیوتراپی، ورزش و امثال آن است. معمولا در ابتدا درمانهی غیر جراحی به کار گرفته می شوند و در صورتی که پاسخگو نبودند از درمان جراحی استفاده می شود.

.

درمان های غیر جراحی

استراحت و گردن بند طبی اولین مرحله در درمان دررفتگی دیسک گردن استراحت است .

 استراحت گردن با بی حرکت کردن آن حاصل می شود . برای این منظور هم کافی است بیمار برای مدت کوتاهی از گردن بند طبی استفاده کند. بنابراین نیازی نیست بیمار استراحت مطلق داشته و یا بستری شود. اگرچه در موارد بسیار شدید ممکن است به بیمار استراحت مطلق داده شود. نوع و مدت بستن گردن بند طبی توسط پزشک شما تعیین می شود. اما در اغلب موارد از گردن بند نوع سخت و برای مدت دو هفته استفاده می شود. باید توجه داشته باشید که بستن و بی حرکت کردن گردن به مدت طولانی باعث ضعف عضلات گردن می شود که این امر می تواند عواقب بدی برای گردن بیمار داشته باشد.
Share →