لگن حلقه محکمی از تعدادی استخوان است که در قاعده ستون فقرات قرار دارد. شکستگی‌های لگن کم اتفاق می‌افتند (تنها حدود 3% از آمار شکستگی‌ها در بزرگسالان را تشکیل می‌دهند). اکثر شکستگی‌های لگن ناشی از ضربات شدیدی هستند که در اتفاقاتی مثل تصادفات رانندگی به بدن وارد می‌شوند. از آنجا که لگن در مجاورت اندام‌ها و رگ‌های خونی مهم و بزرگی قرار دارد، گاهی اوقات شکستگی‌های لگن باعث خونریزی گسترده و سایر آسیب‌هایی می‌شود که به درمان فوری نیاز خواهند داشت.

دکتر مغاری متخصص طب فیزیکی و توانبخشی با سال‌ها تجربه در درمان موفق انواع دردهای مزمن، از جمله درد لگن، با ترکیبی از روش های غیر تهاجمی، موثر، امن و بدون درد مانند فیزیوتراپی و بدون نیاز به عمل به کاهش درد مزمن لگن و کاهش التهاب استخوان لگن شما می‌پردازد.برای اطلاعات بیشتر با ما از طریق 9-33790621-028 و یا 7-33222016-028 تماس حاصل فرمایید.

یا به آدرس قزوینی- سبزه میدان- خ هلال احمر- جنب داروخانه هلال احمر- کلینیک تخصصی دانشگاه علوم پزشکی قزوین (عصر) مراجعه فرمایید.

1

آناتومی


لگن حلقه‌ای از استخوان‌ها است که در کف تنه قرار دارد (بین ستون فقرات و پاها). استخوان‌های لگن عبارتند از:

  • ساکروم (استخوان مثلثی بزرگی که پایین ستون فقرات قرار دارد)
  • دنبالچه
  • استخوان‌های هیپ (بی‌نام)

هر استخوان هیپ، خود متشکل از سه استخوان دیگر است (ایلیوم، ایسکیوم و پوبیس) که در دوره کودکی از هم جدا بوده اما با بالا رفتن سن به یکدیگر جوش می‌خورند. این سه استخوان در کنار یکدیگر استابولوم را تشکیل می‌دهند. استابولوم کاسه استخوانی گودی است که سر استخوان ران در آن جای می‌گیرد.

نوارهای محکمی از جنس بافت همبند، موسوم به رباط، لگن را به ساکروم متصل می‌کنند، که این باعث تشکیل حفره کاسه مانندی در زیر قفسه سینه می‌شود.

اعصاب و رگ‌های خونی عمده‌ی بدن، بخش‌هایی از روده‌ها، مثانه، و اندام‌های تناسلی، همگی از حلقه لگنی عبور می‌کنند. لگن از این ساختارهای مهم در برابر آسیب‌دیدگی محافظت می‌کند. همچنین، لگن به عنوان نگهدارنده عضلات باسن، ران و شکم عمل می‌کند.

انواع شکستگی‌های لگن


از آنجا که لگن دارای یک ساختار حلقه مانند است، اغلب، شکستگی در یک بخش از آن با شکستگی یا آسیب‌دیدگی رباط‌های بخش دیگری از آن همراه است. تاکنون چندین الگوی شایع برای شکستگی لگن شناسایی شده است. الگوی شکستگی لگن به جهت شکستگی استخوان و مقدار نیرویی که باعث آسیب شده بستگی دارد.

شکستگی‌های لگن، علاوه بر الگو، اغلب بر اساس پایدار یا ناپایدار بودن نیز دسته‌بندی می‌شوند. مبنای این دسته‌بندی مقدار آسیب وارده به یکپارچگی ساختاری حلقه لگنی است.

شکستگی پایدار

در این نوع شکستگی، تنها یک شکستگی در حلقه لگنی وجود دارد و سر استخوان‌های شکسته چندان جابجا نشده‌ و هنوز روبروی هم قرار دارند. اغلب، شکستگی‌هایی که با اعمال نیروی پایینی ایجاد می‌شوند، شکستگی‌های پایدار هستند. الگوهای شکستگی پایداری لگن عبارتند از:

Untitled-1

شکستگی ناپایدار

در این نوع شکستگی، معمولاً دو مورد، یا بیشتر، شکستگی در حلقه لگنی وجود داشته و سر استخوان‌های شکسته روبروی هم قرار ندارد (جابجا شده‌اند).‌ این نوع شکستگی‌ها معمولاً ناشی از ضربات و برخوردهای شدید هستند. الگوهای شکستگی‌های ناپایدار لگن عبارتند از:

Untitled-2

هم شکستگی‌های پایدار و هم شکستگی‌های ناپایدار را می‌توان به دو دسته شکستگی‌های باز، که در آن‌ها تکه‌‌هایی از استخوان از پوست بیرون می‌زند، یا شکستگی‌های بسته، که در آن‌ها پوست پاره نمی‌شود، نیز تقسیم کرد. شکستگی‌های باز خیلی خطرناک‌تر هستند زیرا هنگامی که پوست پاره شد، عفونت می‌تواند هم در زخم و هم در استخوان اتفاق بیفتد.

علت‌ها و دلایل


ضربات شدید

شکستگی لگن می‌تواند ناشی از یک نیروی شدید باشد، مثل نیرویی که در حوادث زیر وارد می‌شود:

  • تصادفات اتومبیل و موتورسیکلت
  • برخورد شدید با اجسام
  • سقوط از یک ارتفاع قابل توجه (مثل نردبان)

این آسیب‌دیدگی‌ها، بسته به جهت و شدت نیروی وارده، می‌توانند خطر جانی به همراه داشته و نیازمند جراحی باشند.

نارسایی استخوانی

شکستگی استخوان می‌تواند ناشی از ضعف یا نارسایی استخوان نیز باشد. این وضعیت بیشتر برای سالخوردگانی پیش می‌آید که استخوان‌هایشان به خاطر پوکی استخوان ضعیف شده است. در چنین بیمارانی، شکستگی حتی می‌تواند به خاطر زمین خوردن یا در طول فعالیت‌های روزمره مثل بیرون آمدن از وان حمام یا پایین آمدن از پله‌ها نیز اتفاق بیفتد. عموماً این آسیب‌ها آنقدر شدید نیستند که به یکپارچگی ساختاری حلقه لگنی آسیب بزنند، اما می‌توانند باعث شکستگی یک استخوان بشوند.

علل دیگر

گاهی اوقات، شکستگی به صورتی است که تکه‌ای از استخوان ایسکوم از محل اتصال عضلات همسترینگ به استخوان جدا می‌شود. به این نوع شکستگی «شکستگی کنده شده» گفته می‌شود و بیشتر در میان ورزشکاران جوانی که هنوز در حال رشد هستند اتفاق می‌افتد. معمولاً، شکستگی کنده شده باعث ناپایداری لگن یا آسیب‌دیدگی اندام‌های داخلی نمی‌شود.

علائم و نشانه‌ها


شکستگی لگن تقریباً همیشه دردناک است. حرکت دادن مفصل یا تلاش برای راه رفتن این درد را بدتر می‌کند. اغلب، بیمار تلاش می‌کند تا با خم نگه‌داشتن مفصل ران یا زانو در یک وضعیت به خصوص از تشدید درد جلوگیری کند. گاهی اوقات، بیماران در اطراف ناحیه مفصل ران دچار کبودی و ورم می‌شوند.

معاینات پزشک


معاینه فیزیکی

دکتر مغاری، لگن، مفاصل ران و پاهایتان را به دقت معاینه می‌کند. او همچنین، با ارزیابی توانایی شما در حرکت دادن مچ و شست پاها و داشتن حس در کف پاها، احتمال هرگونه آسیب عصبی را نیز بررسی می‌کند.

به علاوه، دکتر مغاری سایر بخش‌های بدنتان را نیز به دقت معاینه می‌کند تا مطمئن شود دچار آسیب‌دیدگی دیگری نشده‌اید.

آزمایش‌های تصویربرداری

عکس‌های رادیولوژی: این نوع عکس‌ها، تصاویری از ساختارهای متراکم، مثل استخوان‌ها برای پزشک فراهم می‌کنند. برای تمام شکستگی‌های لگن به عکس رادیولوژی نیاز است (معمولاً از چند زاویه مختلف). این عکس‌ها به دکتر مغاری در تعیین مقدار جابجایی استخوان‌ها کمک می‌کند.

سی‌تی‌اسکن: از آنجا که آسیب‌های لگن پیچیده هستند، معمولاً برای شکستگی‌های لگن سی‌تی‌اسکن تجویز می‌شود.‌ سی‌تی‌اسکن تصاویر دقیق‌تری از مقطع عرضی لگن فراهم می‌کند. دکتر مغاری، از این تصاویر برای تعیین دقیق‌تر الگو و شدت آسیب‌دیدگی، بررسی آسیب‌های مرتبط و کمک به برنامه‌ریزی‌های قبل از عمل استفاده می‌کند.

ام‌آرآی: در موارد نادری، دکتر مغاری دستور به انجام ام‌آرآی می‌دهد تا به کمک آن بتواند شکستگی‌هایی که در عکس‌های رادیولوژی یا سی‌تی‌اسکن دیده نمی‌شوند را تشخیص دهد.

درمان


درمان بر مبنای چندین عامل انجام می‌شود، از جمله:

  • الگوی شکستگی
  • میزان جابجایی استخوان‌ها
  • وضعیت سلامت کلی بیمار و آسیب‌دیدگی‌های مرتبط

درمان‌های غیرجراحی

دکتر مغاری، برای شکستگی‌های پایداری که در آن‌ها استخوان‌ها جابجا نشده یا خیلی کم جابجا شده‌اند، درمان غیرجراحی را توصیه می‌کند.

درمان‌های غیرجراحی عبارتند از:

وسایل کمکی راه رفتن

دکتر مغاری، برای جلوگیری از قرار دادن وزن بدنتان روی پاهایتان توصیه خواهد کرد تا سه ماه (یا تا زمانی استخوان‌ها کاملاً بهبود بیابند) از چوب زیر بغل یا واکر استفاده کنید. اگر بالای هر دو پایتان دچار آسیب‌دیدگی شده باشد، می‌بایست برای مدتی از ویلچر استفاده کنید تا از قرار گرفتن وزن بدن روی پاهایتان جلوگیری شود.

داروها

دکتر مغاری معمولاً داروهایی برای تسکین درد تجویز می‌کند. او همچنین یک داروی آنتی‌کواگولانت، یا رقیق کننده خون تجویز می‌کند تا خطر تشکیل لخته خونی در سرخرگ‌های پاها یا لگن بیمار کاهش یابد.

فیزیوتراپی

می‌توان از درمان با سرما برای کنترل درد و ورم استفاده کرد. در طول مدتی که زانو بی‌حرکت نگه داشته می‌شود از بیمار خواسته می‌شود تا عضلات پای دیگرش را تمرین دهد. پس از برداشتن گچ یا اسپلینت شکستگی التیام یافته و فیزیوتراپی برای بازیابی دامنه حرکتی شروع می‌شود.

برای جلوگیری از کاهش دامنه حرکتی و قدرت مفاصل مجاور، یک سری آموزش‌ها به بیمار داده می‌شود. تمرینات مچ پا باعث بهبود گردش خون می‌شوند.

بیمار می‌بایست تمرینات دامنی حرکتی و تقویتی مفصل آسیب دیده را آغاز کرده و تا زمانی که نیاز است آن‌ها را ادامه دهد.

نمونه‌هایی از تمرینات

عضلات چهار سر: روی زمین بنشیند، طوری که پای آسیب‌دیده صاف و پای دیگر خمیده باشد. با سفت کردن عضلات روی ران، پشت زانوی پای آسیب دیده را به طرف زمین فشار دهید. 10 ثانیه در این حالت بمانید و سپس عضلات را شل کنید. این حرکت را در 2 ست 15 ثانیه‌ای انجام دهید.

Untitled-3

SLR: به پشت دراز بکشید و پاها را صاف کنید. سپس زانوی پای سالم را خم کنید و کف پایتان را روی زمین قرار دهید. حالا، عضلات ران پای طرف آسیب‌دیده را سفت کرده و پا را حدود 20 سانتی‌متر از زمین بلند کنید. در حالی که پا را صاف و عضلات را سفت نگه‌داشته‌اید، پا را به آرامی روی زمین بگذارید. این تمرین را نیز در 2 ست 15 ثانیه‌ای انجام دهید.

straight-leg-raises1-(1)

حرکت دادن کشکک زانو
  • روی زمین بنشینید و پای آسیب‌دیده را کاملاً کشیده و ریلکس جلویتان قرار دهید. با کمک دست‌ها کشکک زانو را به طرف داخل (به طرف زانوی دیگر) حرکت دهید. سپس آن را به طرف بیرون حرکت دهید. هر وضعیت باید 15 تا 30 ثانیه حفظ شود.
  • با کمک دست‌ها کشکک زانو را به طرف خودتان حرکت داده و سپس آن را از خودتان دور کنید؛ برای هر جهت 15 تا 30 ثانیه نگهدارید. سپس حرکت کشکک آسیب‌دیده را با حرکت کشکک سالم مقایسه کنید. در اینجا هدف، دستیابی به یک مقدار حرکت برابر برای هر دو کشکک است.

جراحی

بیمارانی که دچار شکستگی‌های ناپایدار لگن می‌شوند به یک یا چند عمل جراحی نیاز خواهند داشت:

  • تثبیت خارجی.
  • کشش استخوانی.
  • جراحی باز و تثبیت داخلی.

عوارض


هر عمل جراحی با برخی خطرات احتمالی همراه است. دکتر مغاری، قبل از جراحی تک تک این خطرات را برایتان توضیح داده و اقدامات لازم را برای جلوگیری از عوارض احتمالی عمل انجام می‌دهد.

عوارض احتمالی جراحی عبارتند از:

  • مشکلات بهبود زخم، از جمله عفونت
  • آسیب‌دیدگی اعصاب یا رگ‌های خونی
  • لخته‌های خونی
  • آمبولی ریوی (تشکیل لخته خون در ریه‌ها)

بهبودی


حرکت زود هنگام

در اکثر موارد، دکتر مغاری بیماران را تشویق می‌کند تا هر چه سریعتر فعالیت فیزیکی‌شان را شروع کند. بیشتر بیماران بعد از جراحی در اولین فرصت تمرینات پا و مچ پا و همچنین راه رفتن (با وسایل کمکی) را شروع می‌کنند.

فیزیوتراپی

بعضی از تمرینات به بیمار کمک می‌کنند تا انعطاف‌پذیری و دامنه حرکتی مفاصل ران خود را دوباره بدست بیاورد. تمریناتی دیگری نیز برای افزایش قدرت و استقامت وجود دارد که به بیمار کمک می‌کنند فعالیت‌های روزانه‌اش را بهتر انجام دهد.

جلوگیری از تشکیل لخته‌های خون

اگرچه بیماران تشویق می‌شوند تا خیلی زود فعالیت‌هایشان را شروع کنند، اما با این حال بعد از جراحی حرکات تا حدودی محدود هستند. به همین دلیل، دکتر مغاری یک داروی آنتی‌کواگولانت یا رقیق کننده خون تجویز می‌کند تا از تشکیل لخته‌های خونی در سرخرگ‌های عمقی لگن و پاها جلوگیری شود.

تحمل وزن

دکتر مغاری به بیمار توصیه می‌کند برای مدتی از چوب زیر بغل یا واکر استفاده کند. معمولاً، بعد از سه ماه (یا زمانی که استخوان‌ها به طور کامل بهبود یافتند) اجازه داده می‌شود که بیمار بدون وسایل کمکی راه برود. البته گاهی اوقات بعد از این مدت نیز بیمار به عصا یا واکر نیاز خواهد داشت.

Share →