1q

زمانی که استخوان به بیرون از مفصل بلغزد دررفتگی روی می‌دهد. برای مثال، سر استخوان ران به ‌خوبی در مفصل قرار گرفته است اما هنگامی‌ که از مفصل بلغزد یا جابجا شود لگن دچار دررفتگی می‌گردد. تقریباً امکان دررفتگی در تمام مفاصل بدن از جمله زانو، قوزک پا یا شانه وجود دارد. از آنجایی‌ که دررفتگی به معنی این است که استخوان در جایی که باید قرار داشته باشد نیست پس باید فوراً درمان شود و باید هر چه زودتر به دنبال انجام مراقبت‌های پزشکی بود. پس از جا انداختن دررفتگی باید برنامه توان‌بخشی را انجام داد که به شما در بازگشت به زندگی عادی خود و جلوگیری از عود مجدد دررفتگی کمک می‌کند.

ممکن است تشخیص اینکه آیا استخوان شما شکسته یا دچار دررفتگی شده است دشوار باشد. شما باید هر چه زودتر به اتاق اورژانس مراجعه کنید. روشی را که پزشک برای درمان شما انتخاب می‌کند به این بستگی دارد که کدام مفصل دچار دررفتگی شده است. همچنین این موضوع به ‌شدت دررفتگی نیز بستگی دارد. طبق توضیحات دکتر مغاری متخصص طب فیزیکی و توان‌بخشی، درمان اولیه برای هر نوع از دررفتگی استفاده از فرمول RICE است که از اولین حرف واژگان Rest, Ice, Compression, and Elevation گرفته ‌شده‌اند و به معنی استراحت دادن عضو، استفاده از یخ، فشردن عضو و بالا نگه‌داشتن عضو آسیب‌دیده می‌باشند. در برخی موارد ممکن است پس از درمان نیز دررفتگی به‌طور طبیعی در فرد عود کند. اگر مفصل به‌طور طبیعی به حالت عادی خود بازنگشت پزشک به شما در جا انداختن دررفتگی کمک می‌کند و برای کاهش درد از یکی از روش‌های زیر استفاده می‌کند. این روش‌ها عبارتند از: فیزیوتراپی، لیزر، طب سوزنی، مگنت (مغناطیس) تراپی و پی آر پی.

برای دریافت اطلاعات بیشتر و همچنین رزرو نوبت می‌توانید با شماره‌های 9-33790621-028 و  7-33222016-028 تماس حاصل نمایید.

دررفتگی لگن


2q

لگن نوعی مفصل گوی و کاسه است. کاسه لگن از قسمتی به نام حفره حقه‌ای که بخشی از استخوان بزرگ لگن خاصره (پلویس) می‌باشد تشکیل شده است. به سر فمورال یا همان سر استخوان ران گوی گفته می‌شود که در انتهای فوقانی فمور (استخوان ران) قرار دارد. دررفتگی لگن زمانی اتفاق می‌افتد که سر استخوان ران (فمور) از کاسۀ خود در استخوان لگن (حفره لگن خاصره) بیرون می‌زند. معمولاً برای دررفتن لگن به نیروی زیادی نیاز می‌باشد. تصادف با اتومبیل و سقوط از ارتفاع زیاد علل معمول دررفتگی لگن هستند و در نتیجه غالباً همراه با آن آسیب‌های دیگری مانند شکستن استخوان‌ها نیز اتفاق می‌افتد. دررفتگی لگن یک وضعیت اورژانسی جدی است که به درمان فوری نیاز دارد.

علائم


دررفتگی لگن بسیار دردناک است و بر اثر آن بیمار قادر نیست پای خود را حرکت دهد و اگر آسیب عصبی هم وجود داشته باشد ممکن است در پا یا مچ پای خود هیچ حسی نداشته باشد.

دلایل


تصادف با وسایل نقلیه شایع‌ترین علت دررفتگی تروماتیک لگن است. دررفتگی لگن اغلب هنگامی اتفاق می‌افتد که در تصادف زانو به داشبورد برخورد کند. این نیروی برخورد ران را به عقب می‌راند که موجب می‌شود سر گوی مانند فمور از حفره لگن بیرون بزند. بستن کمربند ایمنی می‌تواند خطر دررفتگی لگن در هنگام تصادف را تا حد زیادی کمتر می‌کند. سقوط از ارتفاع زیاد (مانند یک نردبان) یا یک سانحه صنعتی هم می‌توانند نیروی کافی برای دررفتگی لگن ایجاد کنند.

غالباً همراه با دررفتگی لگن آسیب‌های مرتبط دیگری مانند شکستگی استخوان  خاصره و پاها و پشت و آسیب‌دیدگی شکم، زانو و سر نیز به وجود می‌آید. شاید شایع‌ترین شکستگی هنگامی اتفاق می‌افتد که سر استخوان ران( فمور ) ضربه بخورد، بشکند و از قسمت عقب حفره لگن خارج  شود. به این اتفاق شکستگی همراه با دررفتگی حفره حقه‌ای دیواره خلفی گفته می‌شود.

معاینه پزشکی


دررفتگی لگن و ران یک وضعیت پزشکی اورژانسی است. فوراً درخواست کمک کنید. سعی نکنید شخص آسیب‌دیده را حرکت دهید اما او را با پتو گرم نگاه‌دارید.
در مواردی که آسیب تنها دررفتگی لگن است، غالباً جراح با نگاه کردن به وضعیت پا می‌تواند آن را به‌ سادگی تشخیص دهد. چون دررفتگی لگن و ران، اغلب با آسیب‌های دیگری نیز اتفاق می‌افتد، پزشک معاینه جسمی کاملی را انجام می‌دهد.
ممکن است پزشک برای نشان دادن موقعیت دقیق استخوان‌های دررفته و همچنین وجود هر گونه شکستگی دیگر در لگن و استخوان ران آزمایش‌های تصویربرداری مانند اشعه ایکس را تجویز کند.

درمان


فرایند جا انداختن

اگر فرد همراه با دررفتگی لگن، آسیب دیگری ندیده باشد پزشک از یک بی‌حس‌کننده یا آرام‌بخش استفاده می‌کند و استخوان‌ها را با ماساژ درمانی و دست به ‌جای مناسب خود بازمی‌گرداند. به این کار جا انداختن گفته می‌شود.

در برخی موارد، جا انداختن باید در اتاق عمل و با بیهوشی انجام شود. در موارد نادری، بافت‌های نرم پاره شده یا قطعات کوچک استخوان، جلوی برگشت استخوان به حفره را می‌گیرند. وقتی چنین اتفاقی بیافتد برای برداشتن بافت‌های شل شده و رها و قرار دادن استخوان در مکان درست به عمل جراحی نیاز است.

پس از جا انداختن لگن، جراح برای اینکه مطمئن شود استخوان‌ها در موقعیت مناسب هستند انجام یک سری دیگر از تصاویر نظیر اشعه ایکس و احتمالاً مقطع‌نگاری رایانه‌ای (سی‌تی‌اسکن) را تجویز خواهد کرد .

فیزیوتراپی

بعد از جا انداختن موفقیت‌آمیز لگن، استراحت کردن و گذاشتن یخ روی آن و مصرف داروهای ضدالتهاب و/مسکن برای کاهش درد مفید است.
بعد از عمل، مفاصل لگن که همراه با شکستگی‌ها و بی‌ثباتی هستند در بریس ابداکشن (abduction) لگن قرار داده می‌شوند که این بریس لگن را در وضعیتی دور را از قسمت میانی بدن نگاه می‌دارد و کمی به‌ طرف خارج می‌چرخاند تا لگن به بهترین شکل بهبود یابد این در حالی است که بریس به لگن اجازه انعطاف یا کشش کنترل‌شده (محدودی) را می‌دهد. بیماران ظرف 5 تا 7 روز بعد از آسیب‌دیدگی می‌توانند تمرینات با دامنه حرکت منفعل را با کمک یا بدون کمک انجام دهند تا انعطاف‌پذیری طبیعی خود (تمرینات پاندولی) را حفظ کنند.

شاک‌ویوتراپی (امواج شوکی)

3q

شاک‌ویوتراپی به دردهای لگن ناشی شده از دررفتگی، تسکین طولانی‌مدتی می‌دهد. در این روش امواج صوتی باانرژی بالا (شاک‌ویو) به زانو ارسال می‌شود تا ضربه‌های کوچکی (میکروتروما) بر روی آن وارد کند. این ضربات از طریق افزایش اکسیژن و خون‌رسانی به بافت و استخوان آسیب‌دیده و دارای مشکل، با بازگشایی عروق و تحریک مکانیسم طبیعی بدن به بازسازی کمک می‌کنند.

مگنت‌تراپی (مغناطیس‌درمانی)

مغناطیس‌ها دارای تأثیرات فیزیولوژیکی بر دردهای ناشی از دررفتگی لگن هستند. آنها باید به نحوی بر بافت، سلول‌ها، خون یا مایعاتی که در آن اعمال ‌شده‌اند، اثر بگذارند. طرفداران مگنت‌تراپی روش‌هایی را ارائه کرده‌اند که در آن نحوۀ تأثیر و کارکرد مگنت بر روی بدن ما بیان‌شده است.

خون حاوی مقادیری از آهن است و مگنت در هر قسمتی که اعمال شود می‌تواند جریان خون آن قسمت را افزایش و به عمل ترمیم کمک کند. به گفتۀ پزشکان، مگنت به مولکول‌های آب موجود در بدن ما ترتیب می‌دهد و بدین نحو تورم را کاهش و درمان را بهبود می‌بخشد.

لیزر‌درمانی

4q

پرتو لیزر کم‌توان در قسمت‌های اطراف لگن که دچار دررفتگی شده، قرار داده می‌شود تا در هنگام جا انداختن دررفتگی، بافت‌های نرم دور مفصل لگن برداشته شوند.

از آنجا که پرتو لیزر کم شدت، غیرمحرک و غیرتهاجمی است و به ‌راحتی نیز قابل‌ ارسال است و اثرات بدی نیز به همراه ندارد استفاده از آن به‌ عنوان یک روش درمانی جسمی برای برداشتن بافت‌های نرم اطراف مفصل لگن قبل و بعد از جا انداختن مفید است.

5qپی آر پی

 پلاسمای غنی از پلاکت (PRP)، به افزایش چشمگیر پلاکت‌های متراکم خون کمک می‌کند؛ و نسبت به پلاسمای غنی از پلاکتی که در آنها برای جداسازی خون قبل از تزریق از سانتریفیوژهای ساده استفاده می‌شود خالص‌تر هستند.

روش پی آر پی (PRP) بهترین نتایج ممکن را برای دررفتگی لگن به همراه دارد و به علت خالص بودن ترکیبات، دارای کمترین عوارض جانبی التهابی است. این روش بدون خطر در مطب پزشک انجام می‌شود و بدون داشتن خطرات بیهوشی عمومی جراحی، درد را تسکین می‌دهد. نیازی به بستری شدن در بیمارستان نیست و دوره بهبودی طولانی‌مدتی نیز ندارد. در حقیقت فرد بلافاصله پس از انجام این روش می‌تواند به کار و فعالیت‌های عادی خود بازگردد.

طب سوزنی

6q

طب سوزنی درد و عوارض ناشی از دررفتگی لگن را کاهش می‌دهد. بررسی‌های کلینیکی جدید انجام‌ شده درباره استفاده از طب سوزنی در هنگام تعویض لگن نشان می‌دهد که طب سوزنی درد و نیاز به مصرف دارو را کاهش می‌دهد. علاوه بر این، از نتایج این پژوهش نتیجه‌گیری می‌شود که طب سوزنی با بهبود عملکرد مفصل لگن، نتایج درمان‌های دیگر را نیز بهبود می‌بخشد.

عمل جراحی


تنها در صورتی ‌که دررفتگی موجب آسیب‌دیدگی عصب‌ها و رگ‌های خونی شده باشد یا اینکه پزشک نتواند استخوان را به موقعیت معمول (نرمال) و طبیعی خود بازگرداند به انجام عمل جراحی نیاز می‌شود. همچنین انجام عمل جراحی ممکن است برای افرادی که اغلب مفاصل خاصی در بدنشان دچار دررفتگی می‌شود لازم باشد. برای پیشگیری از دررفتگی مجدد، احتمال دارد که به بازسازی مفصل و اصلاح ساختارهای آسیب‌دیده نیاز باشد. در برخی موارد از جمله هنگام تعویض لگن باید مفصل را تعویض کرد.

بهبودی

گاهی 2 تا 3 ماه طول می‌کشد تا لگن پس از دررفتگی درمان شود. در صورت وجود شکستگی‌های دیگر، ممکن است که زمان توان‌بخشی نیز طولانی‌تر شود. امکان دارد که پزشک برای جلوگیری از دررفتگی مجدد لگن به مدت چند هفته حرکت لگن را محدود کند. همچنین انجام فیزیوتراپی در دوره بهبودی توصیه می‌گردد.

اغلب بیماران به کمک چوب زیر بغل طی مدت کوتاهی شروع به راه رفتن می‌کنند. وسایل کمکی راه رفتن مانند واکرها، چوب‌های زیربغل و در آخر عصا در حرکت کردن به بیماران کمک می‌کنند.

Share →